Eten, drinken en studeren in Italië

Na het afronden van haar bachelor business administration aan de Hogere Hotelschool den Haag volgt Esther Haanschoten sinds november 2011 een master opleiding aan de University of Gastronomic sciences, in Pollenzo, Italië. Hier leert ze alles op het gebied van food culture en communicatie.

In haar vrije tijd loopt ze graag hard, gaat ze regelmatig uit eten en leest ze veel (kook) boeken. Op haar blog esthersuzanne.com schrijft ze over haar grote passie, eten!

Daarnaast schrijft ze twee keer per maand een blog voor het tijdschrift 'De smaak van Italië’. Op deze blog (http://www.desmaakvanitalie.nl/italie/columns/) beschrijft ze haar culinaire ervaringen en belevenissen in bella Italia.
Recent Tweets @

Afgelopen vrijdag was het volgens de Noord-Amerikaanse kalender, Cheese lovers day. En daar er hier in Italië heel veel mooie kazen te vinden zijn, moest dit feest natuurlijk goed gevierd worden. Dus besloten we met een grote groep mensen ons eigen Cheese lovers feest te organiseren. Iedereen zou een lekkere kaas kopen, en voor lekkere kazen ga je in Bra of naar de markt of naar kaasboer Giolito.

Giolito is een kaasboer die voornamelijk Piemontese kazen verkoopt. Zijn vader en voorvader zaten ook al in de kaas en dus zijn er goede banden tussen zijn familie en de kaasboeren uit de streek. Mijn absolute favoriet is zijn whisky kaas gemaakt van koemelk, schapenmelk en whisky. Je vindt Giolito op de Via Montegrappa 6 in Bra, Cuneo.

Whisky kaas

Goed, ik had de whisky kaas meegenomen en geloof me, succes gegarandeerd, maar er lagen nog veel meer leuke kaasjes. Zo ook een kaas welke ik nog niet kende. Mijn culi vrienden vertelden mij dat het om een Burrata kaas ging. Burrata is een kaas die oorspronkelijk uit Puglia, het Zuiden van Italië komt. Het is een lichte, romige kaas die gemaakt wordt van buffel mozzarella en room. Het is zo’n zachte kaas dat je hem niet aan kan snijden maar uit moet lepelen. De buitenkant ziet er uit als een extreem grote mozzarella kaas maar zodra je hem aansnijdt loopt de room er uit! Een echte traktatie!

Naast alle heerlijke kazen waren er olijven en een heel leuk Turks gerecht (Zeytinyagli yerelmasi) met als hoofdingrediënt Topinamboer, welke je hier op elke markt kan vinden.

En uiteraard was er Pane Calabrese. Pane Calabrese is een brood dat bestaat uit vier ingrediënten; water, bloem, zout en tijd. Tijd is zeker ook een ingrediënt te noemen, want om een goede Pane Calabrese te maken ben je al snel 24 uur verder. Om deze reden is het brood ook alleen maar verkrijgbaar op dinsdag, vrijdag en zaterdag. 

Zondag besloten we een andere Amerikaanse traditie (van origine een Engelse traditie) na te leven. Namelijk het organiseren van een brunch. Voor de Amerikanen uit mijn klas is brunchen iets wat ze vaak en graag doen. Voor ons Nederlanders is brunchen minder bekend. Of in ieder geval, het buiten de deur ontbijten en/of brunchen is iets wat (nog) niet echt gedaan wordt. Het is wel enigszins in opkomst, de ontbijtjes van het Vlaamsch Broodhuys zijn bijvoorbeeld erg goed. Toch ontbijt/bruncht de gemiddelde Nederlander voornamelijk thuis in zijn/haar pyjama’s en eten we geroosterde boterhammen en eitjes. In Noord-Amerika is dat anders, daar gaat men er op uit. Naar het restaurant, om daar uitgebreid te brunchen. 

En wat eten ze dan?

De gemiddelde Amerikaanse brunch bestaat uit eieren, worstjes, spek en aardappelen. Wanneer je meer een zoetekauw bent zijn de pancakes of wafels een optie, zo vertelde mijn huisgenootje Julie uit Philadelphia mij. Een bekende Amerikaanse keten waar veel Amerikanen gaan brunchen heet Denny’s. Bij Denny’s verkopen ze ontbijt(jes) met spannende namen zoals ’Build your own grandslam’ en ‘Moons over my hammy’. Ik twijfel… De foto’s die op de website staan afgebeeld zien er niet echt aanlokkelijk uit en ook van de namen krijg ik geen trek.

Gelukkig heeft Julie nog meer namen doorgegeven. En dit zijn dan ook gelijk haar favorieten. Zo gaat ze graag naar Honey’s sit ‘N eat en naar Sabrina’s. Hier kan je buttermilk (karnemelk) of volgranen pannenkoekjes krijgen, home made granola, en Julie’s favoriet ‘the barking chihuahua’. Dit is een tortilla met ei, zwarte bonen, paprika en kaas en crème fraiche, een Mexicaans ontbijtje dus. Mocht je ooit naar Philadelphia gaan, dan zijn een van de twee bovenstaande restaurants zeker een bezoekje waard.

Voor onze eigen brunch had iedereen wat klaargemaakt. Mijn favoriet van de dag was een overheerlijke coffee cake. Mijn vriendin Stephanie heeft deze cake gemaakt en het recept met me gedeeld! Dus klik op coffee cake en je kan aan de slag! Daarnaast waren er roereieren met spinazie, een fritatta, mousserende wijn, zelfgemaakte bagels, een spread van ricotta met kaneel en cupcakes van chocolade en banaan. En zo zaten we, midden januari, met 21 graden Celsius heerlijk te eten en te drinken op het balkon. Brunchen in Italië, ik kan er wel aan wennen!