Eten, drinken en studeren in Italië

Na het afronden van haar bachelor business administration aan de Hogere Hotelschool den Haag volgt Esther Haanschoten sinds november 2011 een master opleiding aan de University of Gastronomic sciences, in Pollenzo, Italië. Hier leert ze alles op het gebied van food culture en communicatie.

In haar vrije tijd loopt ze graag hard, gaat ze regelmatig uit eten en leest ze veel (kook) boeken. Op haar blog esthersuzanne.com schrijft ze over haar grote passie, eten!

Daarnaast schrijft ze twee keer per maand een blog voor het tijdschrift 'De smaak van Italië’. Op deze blog (http://www.desmaakvanitalie.nl/italie/columns/) beschrijft ze haar culinaire ervaringen en belevenissen in bella Italia.
Recent Tweets @
Posts tagged "Bosporus"

Istanbul. Een stad waar ik altijd al eens naar toe wilde.

En een paar maanden geleden, onder het genot van een glas rode wijn, besloten we te gaan. Ik en drie vriendinnen van de universiteit.

Onze eerste avond liepen we door een van de grootste winkelstraten van Istanbul, op zoek naar een restaurant of café. Er waren veel mensen op straat waardoor we ons langzaam voort bewogen. Istanbul bruist, gedurende de avond en nacht, dat was duidelijk. We hoorden melodieën, gespeeld door een man met een klarinet, roken de geur van gegrild vlees en zagen mannen in traditionele kledij ijs roeren en op een stok prikken alsof hun leven er van af hing. We vonden een café, dronken Turkse wijn, aten olijven en genoten van deze eerste nacht in Istanbul.

De dag erna hadden we om half negen, een ietwat vroege maar leuke afspraak staan. We gingen Tanger, een vriend van een van onze Turkse klasgenoten ontmoeten. Tanger heeft net als wij, aan de Universiteit voor Gastronomische wetenschappen gestudeerd, en wist van alles te vertellen over waar wel en waar niet naar toe te gaan.

Aan de hand van zijn aanbevelingen, en die van de meiden uit onze klas, hebben wij een week lang heerlijk gegeten en gedronken. Zo ontbeten we tweemaal bij Susam café. We aten een typisch Turks ontbijt, bestaande uit veel groenten zoals tomaat, komkommer met dille en olijven. Daarnaast was er Turkse kaas en moerbei jam.

De moerbei lijkt erg op onze braam alleen dan langer, uitgerekter. In Istanbul vind je ze bij iedere groentekraam en ze maken er dus ook jam en siroop van. De smaak? Zoetig, maar niet te. Fris fruit, stroperig en anders dan ieder andere jam die je ooit hebt gegeten. En mocht je in de gelegenheid zijn, combineer het eens met Turkse room of anders slagroom, je weet niet wat je proeft! Susam café vind je op de Susam Sokak 11, in de wijk Cihangir.

Een van onze eerste diners gingen we uit eten met de ouders van een klasgenootje. Met de ferry voeren we binnen vijftien minuten van Europa naar Azië. Aangekomen bij het restaurant zagen we achter glazen panelen allemaal groentegerechten klaarstaan. We maakten een selectie tussen de verschillende groenten, vlees en mezzes. We aten artisjokken, dolma’s (de met rijst gevulde wijnbladeren), gerookte aubergine pasta en rijk gekruide köfte. Daarna volgden typische Turkse desserts zoals Tavuk Gögsü, een dessert gemaakt met kip en melk. Het was niet helemaal mijn ding. Verder aten we gestoofde aardperen en een met honing gezoete semolina. Uiteraard sloten we het diner af met Turkse thee.

Een ander dessert wat ik later die week at was Künefe. Dit was mijn favoriet. Het is een warm dessert gemaakt met lange krokante vermicelli. Binnenin bevindt zich gesmolten kaas die geweldig combineert met de suikersiroop die er als laatst overheen wordt gegoten. Een heerlijk dessert, maar eet het met meerdere want het is erg machtig.

Verder aten we bij Zubeyir Grill Restaurant.
Zoals de naam al doet vermoeden was het een grill restaurant. Niet zoals de toeristische restaurants die we in Amsterdam kennen. Nee, dit was een traditioneel Turks grillrestaurant. Bij binnenkomst zagen we een kok achter een groot vuur staan terwijl hij spiesen maakte met köfte, lamskoteletjes en paprika.

We aten dun gekruid brood, yoghurtsaus met gegrilde paprika, peper en zout, gegrilde uien en een salade van tomaat en peterselie met een dressing van granaatappelsap, heel fris! Uiteraard was er vlees. We hadden een groot bord besteld met daarop een variëteit aan lekkernijen. Kip, köfte, lamsvlees en lamskoteletjes, alles gegrild, uiteraard. Het smaakte uitstekend, vooral de combinatie van het vlees met de yoghurtsaus.

Uiteraard hebben we naast uitgebreid ontbijten, lunchen en dineren ook geweldige plekken bezocht, waaronder de beroemde Aya Sophia moskee.

Daarnaast zijn we met een klein bootje over de ruige Bosporus rivier gevaren. We wilden niet een tocht maken met een van die grote toeristenboten. En dat hebben we geweten..

Het kleine bootje vloog alle kanten op. Het water klotste over de rand, terwijl de kwallen in de Bosporus ons gretig aanstaarden. Je begrijpt, we waren meer dan blij toen we weer vaste grond onder de voeten hadden. De kapitein, die vermoed ik een klein slokje raki had gedronken, had in ieder geval de tijd van zijn leven. Hij vond het maar wat prachtig om vier gillende meiden over de Bosporus te vervoeren.

Op een van de laatste avonden brachten we een bezoek aan een café in de buurt Taksim. Het was een klein café dat helemaal vol stond met tafeltjes en stoelen.

Er was life muziek. Een man speelde op een gitaar bekende Turkse liedjes en wist daarmee alle vrouwen aan het dansen te krijgen. De armen in de lucht, handen sierlijk gedraaid en de heupen heen en weer wiegend wisten ze de show te stelen. Ook de mannen konden het niet laten en gedrieën dansten ze een traditionele Turkse dans, heel indrukwekkend. 

Na deze laatste nacht was het tijd om de koffers te pakken en bruisend Istanbul te verlaten. We lieten de köfte en kebab achter ons, om terug te keren naar het land van de pizza en pasta!